Miejska Biblioteka w Słupsku została utworzona w 1903 r. Był to moment w dziejach, kiedy to w dużej liczbie powstają książnice miejskie w państwie niemieckim. Początkowo Biblioteka została ulokowana w przybudówce Szkoły Gimnazjalnej (Gemeindeschule) w budynku z 1898 r. przy Woolmarkstraße 15a (obecnie ul. Deotymy, dzisiaj mieści się tam V Liceum Ogólnokształcące).
Pierwszy księgozbiór Biblioteki Miejskiej został oparty o zbiory biblioteki szkolnej. Przyjmuje się, że liczył on około 680 woluminów. 20 lat później księgozbiór Biblioteki Miejskiej w Słupsku liczył już około 8 tysięcy tomów. Dominowała beletrystyka oraz książki naukowe z dziedziny historii i sztuki.
Około 1932 r. Bibliotekę przeniesiono do gmachu u zbiegu ulic Goldstraße i Bismarckplatz (dzisiaj budynek ten znajduje przy al. H. Sienkiewicza 18 i jest tam usytuowany Urząd Morski). Biblioteka Miejska przetrwała w tym budynku do końca II wojny światowej.
W 1945 r. polska administracja przejęła miasto, a wraz z nim także i jego Bibliotekę Miejską. Zabezpieczono zbiory biblioteczne znajdujące się w gmachu Biblioteki. Zbiory te jednak były już częściowo zdewastowane i rozszabrowane. Oceniono, że księgozbiór, który przetrwał zawieruchę wojenną, liczył około 18 tys. woluminów. Część księgozbioru, w tym stare druki, na podstawie ministerialnych decyzji została przekazana do bibliotek: Torunia, Szczecina, Gdańska i Bytomia.
Spory zbiór zabytkowych książek z opisywanej biblioteki trafił także do słupskiego muzeum i stanowi dziś część księgozbioru biblioteki Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Jednak większość zbiorów niemieckiej Biblioteki Miejskiej w Słupsku stała się zalążkiem księgozbioru nowej, polskiej biblioteki, która zresztą do 1950 r. dalej znajdowała się w tym samym budynku.
