Kurlandzkie Towarzystwo Literatury i Sztuki w Jełgawie
Tytuł
PLKurlandzkie Towarzystwo Literatury i Sztuki w Jełgawie
DEKurländische Gesellschaft für Literatur und Kunst
Opis
Towarzystwo zostało powołane do życia w 1815 r. Jego głównym celem było propagowanie sztuki, literatury i szeroko rozumianej kultury, a także prowadzenie badań genealogicznych dotyczących rycerstwa kurlandzkiego. Ważną rolą było także umacnianie żywiołu niemieckiego na terenie Kurlandii.
Przy Towarzystwie działało Kurlandzkie Muzeum Prowincjonalne, a także biblioteka i archiwum. Za czasów caratu władze rosyjskie były przychylne działalności Towarzystwa. Zmieniło się to wraz z uzyskaniem przez Łotwę niepodległości; nowe władze łotewskie nie sprzyjały wszelkim działaniom wspierającym mniejszości narodowe na ternie ich państwa. W 1935 r. administracja łotewska przejęła archiwum Towarzystwa, archiwalia te są do dziś przechowywane w Archiwum Państwowym w Rydze.
Zbiory Muzeum zostały zniszczone w wyniku działań wojennych w 1944 r. Natomiast zbiory biblioteki zostały ewakuowane z Łotwy w 1939 r. wraz z przesiedleniem Niemców bałtyckich do Rzeszy na mocy porozumień niemiecko-radzieckich. Wówczas to (w 1939 r.) Towarzystwo przestało funkcjonować. Biblioteka Towarzystwa trafiła do budynku zlikwidowanego Archiwum Archidiecezjalnego w Poznaniu gdzie wspólnie z innymi zbiorami archiwalno-bibliotecznymi Niemców bałtyckich utworzyła Kulturgutsammelstelle der Baltendeutschen. Zbiory te nie zostały ewakuowane przez Niemców na zachód i pozostały w Poznaniu do zakończenia II wojny światowej. W 1946 r. na mocy decyzji Ministerstwa Oświaty polskiego rządu książki te trafiły do Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu, w której są przechowywane do dziś.
Woluminy pochodzące z biblioteki Kurländische Gesellschaft für Literatur und Kunst posiadają pieczęcie: Biblioth[eca] Soc[ietatis] Liter[arum] Curon[ensis], Bibl[iothek] f[ür] geneal[ogische] herald[ische] Sphragist[ik], [ex] Museo Curon[ensis].
Rękopis zawiera wykład medycyny praktycznej holenderskiego lekarza Hermanna Boerhaave (1668–1738), profesora medycyny klinicznej Uniwersytetu w Lejdzie (1714–1738), jednego z najwybitniejszych medyków XVIII w. Pieczęć z inicjałami I. W. Fr. Lieb. należała zapewne do kolejnego właściciela rękopisu: wywodzącego się przypuszczalnie z terenów Kurlandii studenta medycyny Uniwersytetu w Rostocku (ok. poł. XVIII w.), który następnie ofiarował swój księgozbiór Kurlandzkiemu Towarzystu Literatury i Sztuki w Mittawie
Pieczęć z inicjałami I. W. Fr. Lieb. należała zapewne do nieznanego właściciela rękopisu: wywodzącego się przypuszczalnie z terenów Kurlandii studenta medycyny Uniwersytetu w Rostocku (ok. poł. XVIII w.), który następnie ofiarował swój księgozbiór Kurlandzkiemu Towarzystu Literatury i Sztuki w Mittawie
Atlas zawiera 2 mapy i plan ustawień wojsk. Pierwsza mapa prezentuje południowy obszar Niemiec na wschód od Renu aż do Wiednia, zaś druga przedstawia miasto Ulm i okolice
Marginalia do druku: Carl Chassot de Florencourt, Abhandlungen aus der juristischen und politischen Rechenkunst. Nebst einer Vorrede Herrn Hofrath [Abraham Gotthelf] Kästners, Altenburg, in der Richterischen Buchhandlung, 1781 (druk interfoliowany)
Rękopis zawiera skrót pracy austriackiego lekarza Maksymiliana Stolla, profesora Uniwersytetu we Wiedniu (1776), Aphorismi de febribus (1784). Traktat – w innej redakcji i w szerszej postaci (uzupełniony o część rozdziału o chorobach zapalnych oraz rozdział o objawach chorób), został po raz pierwszy wydany drukiem we Wiedniu w 1786 r. (Maximilian Stoll, Aphorismi de cognoscendis et curandis febribus, Vindobonae 1786). Pieczęć z inicjałami „I. W. Fr. Lieb.” należała zapewne do pierwszego właściciela rękopisu: wywodzącego się przypuszczalnie z terenów Kurlandii studenta medycyny Uniwersytetu w Rostocku (ok. poł. XVIII w.), który następnie ofiarował swój księgozbiór Towarzystwu Kurlandzkiemu w Mittawie
