Powstało w XIII w. W 1543 r. na bazie gimnazjum książęta pomorscy założyli Pedagogium, które przemianowane zostało później na Gimnazjum Karolińskie i Gimnazjum Akademickie.
W roku 1805 Gimnazjum Akademickie połączone zostało z Liceum Miejskim (Ratslyceum) istniejącym od 1404 r. W ten sposób powstało Królewskie i Miejskie Gimnazjum w Szczecinie (Königliches und Stadt-Gymnasium zu Stettin).
W roku 1868 doszło do ponownego podziału, w wyniku którego powstało Miejskie Gimnazjum. Kontynuowało ono tradycję Liceum Miejskiego oraz Gimnazjum Mariackiego, stojącego w tradycji Pedagogium.
Większość wspólnych zbiorów na podstawie umowy regulującej pozostało wówczas przy Gimnazjum Mariackim.
Bibliografia:
- Oprac. Maciej Słomiński OT NID Szczecin, 16-10-2017 r. https://zabytek.pl/pl/obiekty/g-267921
- Andrzej Mycio, Rękopisy Szczecińskiego Gimnazjum Mariackiego w zbiorach Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu [W]: Przegląd zachodniopomorski, 2020, Vol.35 (2), s. 190-192.
- Od Pedagogium Książęcego do Gimnazjum Mariackiego: z dziejów szkolnictwa półwyższego w Szczecinie do początków XIX w. / red. Agnieszka Borysowska.
Dokumenty, głównie katalogi, inwentarze i wykazy darów biblioteki gimnazjum, zszyte w kodeks przez Johanna Carla Conrada Oelrichsa profesora gimnazjum w 1768 r.
Autograf Andreasa Hiltebranda, powstał w latach 1604–1605 w Lejdzie.
Zawiera ekscerpty, wypisy z dzieł autorytetów medycznych – przydatne w czasie dysput uniwersyteckich, a także w późniejszej praktyce lekarskiej w Szczecinie.
Kodyfikacja Pavla z Koldína powstała w języku czeskim w roku 1579. W 1586 r. Friderich Litwin dokonał przekładu tekstu Pavla z Koldína na język niemiecki. Litwin pisząc swój tekst wzorował się już na wcześniejszym tłumaczeniu tekstu czeskiego sporządzonego w 1580 r. przez Petra Štěrbę.
Autograf Andreasa Hiltebranda, powstał w latach 1604–1605 w Lejdzie.
Zawiera ekscerpty, wypisy z dzieł autorytetów medycznych – przydatne w czasie dysput uniwersyteckich, a także w późniejszej praktyce lekarskiej w Szczecinie.
Autograf studenta uniwersytetu w Lejdzie (1603–1606), doktora medycyny, szczecińskiego lekarza i poety Andreasa Hiltebranda. Powstał w latach 1603–1604.
Zawiera zapis dysput jakie miały miejsce się w ramach „prywatnego”, prowadzonego poza otwartym kursem uniwersyteckim, kolegium Pietera Pauw (Petrus Pavius) – 1564–1617, niderlandzkiego lekarza, anatoma i botanika. Wydaje się prawdopodobne, że Hiltebrand przekazał swój księgozbiór (a wraz z nim trzy rękopisy swego autorstwa: Rps 105, 106, 215) bibliotece Pedagogium Książęcego w Szczecinie, gdzie nauczał od 1633 r.
