Opisy bibliograficzne wybranych przez autora książek powstały w 1742 r., podczas jego nauki w Collegium Groeningianum w Stargardzie. Zapewne krótko potem rękopis został włączony do bibliotki Kolegium.
Rękopis zawiera dwa katalogi biblioteki kościoła Najświętszej Marii Panny w Stargardzie zrewidowane przez Dawida Ravensteina, notariusza publicznego i sekretarza sądowego w Stargardzie w 1740 r.
Odpis katalogów biblioteki kościoła NMP w Stargardzie autorstwa Christiana Gottfrieda Gerstmeyera diakona, w latach 1788–1813 archidiakona kościoła NMP i opiekuna biblioteki (zm. 1819)
Dokumenty, głównie katalogi, inwentarze i wykazy darów biblioteki gimnazjum, zszyte w kodeks przez Johanna Carla Conrada Oelrichsa profesora gimnazjum w 1768 r.
Autograf Andreasa Hiltebranda, powstał w latach 1604–1605 w Lejdzie.
Zawiera ekscerpty, wypisy z dzieł autorytetów medycznych – przydatne w czasie dysput uniwersyteckich, a także w późniejszej praktyce lekarskiej w Szczecinie.
Kodyfikacja Pavla z Koldína powstała w języku czeskim w roku 1579. W 1586 r. Friderich Litwin dokonał przekładu tekstu Pavla z Koldína na język niemiecki. Litwin pisząc swój tekst wzorował się już na wcześniejszym tłumaczeniu tekstu czeskiego sporządzonego w 1580 r. przez Petra Štěrbę.
Autograf Andreasa Hiltebranda, powstał w latach 1604–1605 w Lejdzie.
Zawiera ekscerpty, wypisy z dzieł autorytetów medycznych – przydatne w czasie dysput uniwersyteckich, a także w późniejszej praktyce lekarskiej w Szczecinie.
Autograf studenta uniwersytetu w Lejdzie (1603–1606), doktora medycyny, szczecińskiego lekarza i poety Andreasa Hiltebranda. Powstał w latach 1603–1604.
Zawiera zapis dysput jakie miały miejsce się w ramach „prywatnego”, prowadzonego poza otwartym kursem uniwersyteckim, kolegium Pietera Pauw (Petrus Pavius) – 1564–1617, niderlandzkiego lekarza, anatoma i botanika. Wydaje się prawdopodobne, że Hiltebrand przekazał swój księgozbiór (a wraz z nim trzy rękopisy swego autorstwa: Rps 105, 106, 215) bibliotece Pedagogium Książęcego w Szczecinie, gdzie nauczał od 1633 r.
Rękopis – autograf Klemensa z Radymna, był własnością autora. Zawiera pierwszą część kazań de tempore: od 1. Niedzieli Adwentu do 25. Niedzieli po Zesłaniu Ducha Św. Liczne glosy polskie na marginesach pozwalają sądzić, że tomik stanowił narzędzie pracy kaznodziei.
