František Václav Hůrka (1762–1805) – czeski kompozytor i tenor. Syn kantora, zaczynał jako chórzysta przy praskim kościele krzyżowców. Od 1783 roku występował w teatrze Bondiniego, później śpiewał w Schwedt i na dworze króla Prus w Berlinie. W 1791 roku został członkiem berlińskiej Singakademie; był także wolnomularzem.

Tworzył liczne zbiory pieśni z fortepianem, sześć divertimentów smyczkowych oraz Te Deum. Jego utwory, utrzymane w stylu sentymentalnej ballady, zapowiadają wczesny romantyzm. Jako tenor wyróżniał się szeroką skalą i biegłością zarówno w koloraturze, jak i kantylenie, a w swojej praktyce oddzielał role śpiewaka i akompaniatora.