Henryk Baranowski (1920–2011)

1951–1956 Kierownik Oddziału Magazynów i Konserwacji Zbiorów 
1956–1985 Kierownik Oddziału Gromadzenia i Uzupełniania Zbiorów 
1984–1985 Wicedyrektor 

Henryk Baranowski (1920–2011)

Urodził się w Wilnie 7 października 1920 r. jako syn Leona i Heleny z d. Jeźerys. W 1938 r. ukończył wileńskie Gimnazjum OO. Jezuitów. W 1938 r. rozpoczął studia na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych USB. W czasie okupacji pracował fizycznie, w 1943 r. został wywieziony na roboty do Niemiec. W sierpniu 1945 r. wrócił do kraju, osiedlił się w Toruniu, gdzie znalazła się jego rodzina. 1 października 1945 r. rozpoczął pracę w Bibliotece Uniwersyteckiej, najpierw jako wolontariusz z niewielkim wynagrodzeniem, od 1 października 1946 r. jako pracownik kontraktowy w Oddziale Opracowania Zbiorów. Wraz z innymi pracownikami Biblioteki uczestniczył w zwożeniu księgozbiorów zabezpieczonych z d. Prus Wsch. (powiat kętrzyński i morąski). Jednocześnie studiował prawo w UMK, które ukończył w czerwcu 1948 r. W latach 1951-1952 odbył studia wyższe stopnia pierwszego na Wydziale Humanistycznym UMK ze specjalizacją w zakresie bibliotekoznawstwa.

Od listopada 1949 r. pomagał przy skontrum w Oddziale Magazynów, w 1951 r. przejął po Marii Dunajównie kierownictwo Oddziału, równolegle pracował w Oddziale Katalogów Rzeczowych. W l. 1956-1985 pełnił funkcję kierownika Oddziału Gromadzenia i Uzupełniania Zbiorów, pozyskując dla Biblioteki najcenniejsze z punktu widzenia jej potrzeb tytuły. W 1962 r. złożył egzamin bibliotekarski na stopień bibliotekarza dyplomowanego, w 1963 r. otrzymał stanowisko kustosza dyplomowanego, a w 1971 r. starszego kustosza dyplomowanego.

W 1974 uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych na podstawie dysertatcji pt. Bibliografia m. Torunia na tle bibliografii historycznych Pomorza Wschodniego, bibliografii miast Pomorza oraz pozostałych regionów Polski, napisanej pod kierunkiem prof. Mariana Biskupa. W l. 1985-1986 prowadził zajęcia w Zakładzie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Instytutu Historii i Archiwistyki UMK jako docent kontraktowy. W 1986 r. przeszedł na emeryturę, ale do 1 grudnia 1993 pracował w Bibliotece na 1/2 etatu.

Niestrudzony bibliograf, autor – by wymienić najważniejsze: Bibliografii kopernikowskiej (t. 1-3, do 2001 r.); Bibliografii historii Pomorza Wschodniego i Zachodniego (pierwszy tom za rok 1958), od 1970 ukazującej się z tytułem Bibliografia historii Pomorza Wschodniego i Zachodniego oraz krajów regionu Bałtyku, za lata 1958-1960, 1962-1964 wspólnie z Władysławem Chojnackim, za lata 1990-1993 wspólnie z Urszulą Zaborską Zaborską; Bibliografii historii Elbląga i regionu za lata 1945-1960, 1961, Bibliografii życia kulturalnego Torunia za lata 1945-1961 (wspólnie z E. Skobejko); Bibliografii miasta Torunia (t. 1-2, do 1993 r.); opracowania Uniwersytet Wileński 1579-1939: bibliografia za lata 1945-1982Bibliografii bitwy pod Grunwaldem i jej tradycji (wspólnie z I. Czarcińskim), 1990,  Ostrej Bramy, 1991, Wilna (t. 1-3, do 2005 r.).

Profesor Udo Arnold mówił o nim w związku ze wspólną pracą nad bibliografią Prus Wschodnich i Zachodnich (kontynuacja bibliografii E. Wermkego) "Człowiek, który przekracza granice na wschodzie i zachodzie" (Homo Bibliographicus. Henryka Baranowskiego zmagania z bibliografią, red. A. Domański, M. A. Supruniuk, Toruń 2001, s. 22). On sam o swojej pracy bibliografa wyraża się zawsze bardzo skromnie: "...tak właśnie pojmuję pracę nad bibliografią historii Pomorza i bibliografią wileńską – jako po prostu obowiązek obywatelski".

Opracowanie: Marta Czyżak

< Previous page Next page >