Portret Anny Jagiellonki

Tytuł

Twórca

Kopia wg Lucasa Cranacha Młodszego

Opis

Portret przedstawia Annę Jagiellonkę w czarnym bogatym renesansowym stroju. Postać kobiety o lekko falowanych blond włosach ujęta jest do ramion. Twarz o jasnej cerze, dużych piwnych oczach i wąskich ustach z lekko wysuniętym podbródkiem. Jasne włosy, zaczesane na uszy, schowane są pod bogato zdobioną złotym haftem i perełkami tkaniną w miedzianym kolorze. Głowę wieńczy modny renesansowy płaski beret z czarnego aksamitu, którego brzegi naszywane są klejnotami. Z tego samego materiału jest suknia królowej, także w kolorze czarnym. Typowy rodzaj ubioru damskiego dla epoki renesansu zaszczepiła królowa Bona, przywożąc z Italii nowinki modowe. Suknia odcinana w pasie, pod którą wkładano widoczną na portrecie Anny białą koszulę w formie malutkiej falbanki wokół kołnierza, zakrywa całe ciało, pozostawiając widocznymi tylko dłonie i twarz. Ma to swoje racjonalne usprawiedliwienie dla krajów o surowszym klimacie, w których nawet królewskie pałace nie były dostatecznie ogrzewane. Wysoki kołnierz sukni w kolorze miedzi posiada gęsto naszyte kolorowe kamienie szlachetne, zapewne oprawione w złoto. Dwa szeregi złotych łańcuchów nasadzanych klejnotami i przekładanych sznurami pereł zdobią gorset sukni sięgając (w oryginale) pasa. Stanowią one jakby oprawę, ramę dla dwóch ornamentów dekoracyjnych stroju. Pierwszy z nich, złoty naszyty tuż pod kołnierzem, z koroną królewską zwieńczony wielką perłą, drugi w owalu z pereł to krzyż z ciemnego kamienia zdobiony złotem. Rękawy sukni z niewielkimi bufkami, posiadają tzw. rzezania, czyli niewielkie proste przecięcia, przez które widać jasną koszulę królowej. Całość dodatkowo posiada naszyte lub wyszyte prostokątne złote ozdoby.

Oprac. na podstawie opisu Muzeum- Zamku w Łańcucie

Technika

Malarstwo, tempera

Data

XVIII/XIX wiek

Sygnatura

S.12647MŁ

Medium

Metal, szkło, pergamin

Jest częścią

Zasób Muzeum - Zamku w Łańcucie

Prawa