Marszałkiem sejmowym sejmu 1576 r. został Świętosław Orzelski herbu Dryja (1549–1598), poseł ważnego sejmiku województw wielkopolskich kaliskiego i poznańskiego. Nie znamy dokładnej daty wyboru marszałka, choć można podejrzewać, że został on dokonany zgodnie z tradycją pierwszego dnia. Nie zachowały się relacje dotyczące trybu i sposobu dokonania tego wyboru.

Orzelski w ostatniej ćwierci XVI wieku był doświadczonym parlamentarzystą; sprawował funkcję poselską 15 razy. Poza sejmem toruńskim z 1576 r. reprezentował Wielkopolskę na sejmach w 1573 r. (elekcyjny), 1574 (konwokacyjnym), 1576 (koronacyjny), 1578, 1581, 1582, 1585, 1587, 1587/1588, 1589 (pacyfikacyjny), 1590, 1592, 1595, 1596. Był on także bardzo aktywnym uczestnikiem sejmików wielkopolskich. Wśród szlachty cieszył się opinią wybitnego mówcy sejmowego i sejmikowego. 

Orzelski był wyznawcą luteranizmu i jednym z przywódców wielkopolskich protestantów. 

Pełnił prestiżowe urzędy ziemskie: pisarza ziemskiego kaliskiego, następnie sędziego ziemskiego kaliskiego, w końcu zaś starosty radziejowskiego.  

Do dziś uważany jest za znakomitego historyka i pamiętnikarza, autora jednej z najcenniejszych kronik XVI wieku pt. Bezkrólewia Ksiąg Ośmioro, najwartościowszego kronikarskiego źródła, ukazującego okres pierwszych dwóch bezkrólewi po zgonie króla Zygmunta II Augusta (zm. 1572), a także krótkiego panowania Henryka Walezego, w sumie zatem dziejów Rzeczypospolitej w latach 1572–1576.